Roboty ziemne trzeba prowadzić zgodnie z planem bioz

Wykonywanie wykopów szerokoprzestrzennych zwykle następuje przy realizacji większych zadań inwestycyjnych. Podobnie jak inne roboty budowlane, roboty ziemne powinny być prowadzone w sposób określony w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (jeżeli sporządzenie takiego planu jest wymagane) oraz projekcie organizacji robót.

Bezpieczeństwo pracy przy wykonywaniu robót ziemnych

Plan BIOZ sporządza się, jeżeli wykonywane będą roboty, których charakter, organizacja lub miejsce prowadzenia stwarza szczególnie wysokie ryzyko powstania zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia ludzi, a w szczególności:

1) wykopy o ścianach pionowych bez rozparcia o głębokości większej niż 1,5 m, wykopy o bezpiecznym nachyleniu ścian o głębokości większej niż 3,0 m;
2) roboty wykonywane pod lub w pobliżu przewodów linii elektroenergetycznych, w odległości liczonej poziomo od skrajnych przewodów, mniejszej niż:
- 3,0 m - dla linii o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 1 kV,
- 5,0 m - dla linii o napięciu znamionowym powyżej 1 kV, lecz nieprzekraczającym 15 kV,
- 10,0 m - dla linii o napięciu znamionowym powyżej 15 kV, lecz nieprzekraczającym 30 kV,
- 15,0 m - dla linii o napięciu znamionowym powyżej 30 kV, lecz nieprzekraczającym 110 kV,
- 30,0 m - dla linii o napięciu znamionowym powyżej 110 kV.
 

Mokro - czas na pomiary

Na obszarze planowanego składowiska odpadów, jak również jego otoczenia muszą być przeprowadzone badania hydrologiczne i geologiczne. Wyniki tych pierwszych oraz dokumentacja geologiczno-inżynierska i hydrogeologiczna dołączane są do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla składowiska odpadów.

Mokro - czas na pomiary

Badania hydrologiczne uwzględniają inwentaryzację wszystkich cieków powierzchniowych i wód penetrujących obszar planowanego składowiska odpadów, a także jego otoczenia. Wszystko to musi być naniesione na mapę w skali 1 do 5000. Ważne jest, aby prace w tym zakresie prowadzone były w najmniej korzystnych warunkach hydrologicznych (podczas wysokich stanów wody).

Wspomniane badania powinny również obejmować bilans hydrologiczny ilości wód wchodzących i wychodzących ze składowiska, uwzględniający następujące kryteria:
· średnią roczną wieloletnią wielkość opadów (według informacji z najbliżej położonej stacji opadowej),
· roczną wielkość najwyższego opadu z ostatnich 30 lat (według informacji z najbliżej położonej stacji opadowej),
· przypuszczalną ilość wody w przewidzianych do składowania odpadach,
· domniemaną ilość wody, która może być wchłonięta przez składowane odpady,
· parowanie terenowe.
Z kolei zakres badań geologicznych musi uwzględniać:
· rozpoznanie budowy geologicznej obszaru planowanego składowiska i jego otoczenia,
· pobranie próbek i wykonanie analizy uziarnienia,
· dokonanie laboratoryjnego oznaczenia współczynnika filtracji k (z każdej warstwy wydzielenia litologicznego),
· obserwacje hydrogeologiczne i polowe pomiary współczynnika filtracji k w każdym otworze badawczym,
· zbadanie przestrzennej budowy górotworu na terenie planowanego składowiska odpadów i jego otoczenia (najlepiej metodą elektrooporową lub sejsmiczną),
· ustalenie pojemności sorpcyjnej gruntu.

Technik bhp na prośbę pracodawcy może prowadzić szkolenia

Technik bhp posiadający zaświadczenie potwierdzające kwalifikacje zawodowe został poproszony przez pracodawcę o przeprowadzenie szkolenia wstępnego i okresowego bhp. Czy może je przeprowadzić, czy też musi najpierw ukończyć jakieś dodatkowe kursy?

Technik bhp na prośbę pracodawcy może prowadzić szkolenia

Jeśli technik bhp jest zatrudniony w służbie bhp u pracodawcy, oznacza to, że posiada on wymagane kwalifikacje do tej pracy oraz może wykonywać zadania pracownika służby bhp, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy. W takim przypadku prowadzenie szkoleń wstępnych (instruktażu ogólnego) należy do jego obowiązków.

Natomiast w sytuacji, gdy pracodawca zdecydował się zorganizować szkolenie okresowe dla swoich pracowników, jest to jednoznaczne z pozytywną oceną zasobu wiedzy, doświadczenia zawodowego i przygotowania dydaktyczne pracownika odpowiedzialnego za bhp. W takim wypadku, prowadzenie szkoleń okresowych nie jest obowiązkiem pracowników służby bhp zatrudnionych u danego pracodawcy. W związku z tym powinny odbywać się za dodatkowym wynagrodzeniem w oparciu o umowę cywilnoprawną.
Podkreślić jednak należy, że pracownik służby bhp, który będzie prowadził szkolenia okresowe powinien mieć ukończone aktualne szkolenie okresowe w dziedzinie bhp dla pracowników służby bhp. Warto również ukończyć (nie jest to jednak warunkiem koniecznym) kurs pedagogiczny dla instruktorów praktycznej nauki zawodu w wymiarze 80 godzin.
 

Grunt to dobra lista kontrolna

Jednym z najlepszych sposobów zapobiegania zagrożeniom zawodowym, których skutkiem mogą być wypadki przy pracy, jest właściwe zarządzanie bezpieczeństwem pracy. Jego podstawowym elementem jest rzetelna, adekwatna do warunków technicznych i technologicznych w firmie wewnętrzna kontrola bhp.

 Grunt to dobra lista kontrolna

W zakładach gastronomicznych eksploatowane są niebezpieczne maszyny, urządzenia i narzędzia ręczne (np. maszyny do mielenia mięsa oraz rozdrabniania warzyw, kotły warzelne, noże i tasaki).

Pracownicy wykonują wiele czynności, takich jak:

• przenoszenie i podnoszenie surowców, półproduktów oraz gotowych potraw,
• krojenie,
• cięcie,
• rąbanie surowców i półproduktów,
• podgrzewanie i gotowanie potraw,

w trakcie których szczególnie łatwo o wypadek.
Rola pracodawcy
Zaleca się, aby szczególnie w małych zakładach gastronomicznych, czyli zatrudniających do pięćdziesięciu pracowników, kontrolę bhp przeprowadzał pracodawca, najlepiej wspólnie z osobą, której powierzono wykonywanie zadań służby bhp.
Pracodawca w mikroprzedsiębiorstwie (zatrudniającym do dziewięciu pracowników), samodzielnie wykonujący zadania służby bhp, musi z problemem zmierzyć się sam lub skorzystać z usług specjalisty z zewnątrz, ponosząc oczywiście koszty takiej usługi.
Podczas kontroli bhp powinni być obecni i czynnie w niej uczestniczyć pracownicy zatrudnieni na danym stanowisku. Dzięki temu znacznie lepiej i pełniej zidentyfikowane zostaną wszystkie zagrożenia faktycznie występujące na stanowiskach pracy.
 

Zleceniobiorca może ponieść koszty szkolenia okresowego

W myśl art. 304 Kodeksu pracy pracodawca jest zobowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy pracownikom wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. Czy to oznacza, że zatrudniający zawsze musi przeszkolić w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy zleceniobiorców?

Zleceniobiorca może ponieść koszty szkolenia okresowego

W sytuacji, gdy z umowy wynika, iż zleceniobiorca jest związany stałym miejscem wykonywania czynności faktycznej albo prawnej, obowiązek zapewniania przestrzegania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy ciąży na pracodawcy. Oznacza to, że poddanie pracownika szkoleniu wstępnemu, tj. instruktażowi ogólnemu oraz stanowiskowemu, jest zawsze obowiązkiem pracodawcy.

Nie ma jednak żadnych prawnych przeszkód, aby pracodawca podjął kroki umożliwiające mu zwolnienie się z konieczności ponoszenia kosztów szkolenia okresowego. W myśl przepisów Kodeksu cywilnego obie strony umowy cywilnoprawnej mogą w sposób dowolny kształtować jej warunki, możliwe jest więc dodanie do takiej umowy klauzuli obligującej zleceniobiorcę do poniesienia kosztów szkolenia okresowego w dziedzinie bhp.

Styren nie tylko szkodzi, ale utrudnia też polimeryzację

Stosowane w produkcji laminatów poliestrowo-szklanych żywice to najczęściej tzw. żelkot. Proces jego przygotowania może stanowić poważne zagrożenie w związku z właściwościami fizykochemicznymi używanych tu związków chemicznych. Przy pracach z użyciem żywic poliestrowych niezbędne jest stosowanie masek i półmasek z filtropochłaniaczami, okularów gazoszczelnych oraz ubrań zabezpieczających przed działaniem par styrenu.

Styren nie tylko szkodzi, ale utrudnia też polimeryzację

Większość styrenu zawartego w żelkocie ulega związaniu z żywicą. Jednak nawet po całkowitym utwardzeniu i obróbce mechanicznej produkowanego elementu nadal z laminatu wydzielany jest wolny styren.

Styren zalega w dolnych partiach pomieszczeń i gromadzi się we wszelkiego rodzaju zagłębieniach. Dlatego też trudno go usunąć, stosując tradycyjne rozwiązania wentylacyjne. Z tych powodów niezbędne jest stosowanie wyciągów:

• mechanicznych mających czerpnie w najniższych punktach pomieszczeń,
• miejscowych pod stanowiskiem pracy (dodatkowo - w miarę możliwości technicznych).

Także same produkowane elementy mogą stanowić miejsca gromadzenia się styrenu, jeżeli kształtem przypominają misę (np. kadłuby łodzi). W takich przypadkach należy przechylać formy w celu "wylania" zgromadzonych par styrenu.
Pary styrenu najbardziej wchłaniane są przez:

• drogi oddechowe,
• błony śluzowe,
• skórę.

 

Wzajemne zaufanie dla bhp

Jeżeli nie wprowadzi się w firmie obowiązku zgłaszania zdarzeń potencjalnie wypadkowych, to raczej nikt sam, z własnej i nieprzymuszonej woli, ich nie ujawni. Dlatego trzeba starać się przekonać pracowników do korzyści płynących z ujawniania zagrożeń. Powinno to polegać na wprowadzeniu zasady odpowiedzialności za bezpieczeństwo w firmie wszystkich zatrudnionych, bez względu na zajmowane stanowisko.

Wzajemne zaufanie dla bhp

Po analizie danego zdarzenia potencjalnie wypadkowego nie należy wnioskować o ukaranie winnych, ale odwrotnie - trzeba starać się nagradzać tych, którzy w dobrej wierze zgłosili zdarzenie, aby zachęcić innych do takiego postępowania w przyszłości.

Warto wręcz wprowadzić system motywacyjny zachęcający do ujawniania wszelkich odstępstw od obowiązujących przepisów i norm bezpieczeństwa (np. można umożliwić pracownikom anonimowe zgłaszanie uchybień oraz wniosków naprawczych do skrzynek ustawionych w ogólnie dostępnych miejscach w firmie, organizować konkursy z nagrodami na najbezpieczniejszy oddział produkcyjny itp.).
Należy również budować w zakładzie pracy system wzajemnego zaufania powiązany z motywacją do bezpiecznych zachowań.
Sposobem na to mogą być okresowe spotkania, narady kierownictwa i służby bhp z pracownikami lub ich przedstawicielami (np. społeczną inspekcją pracy, związkami zawodowymi).
Można także wprowadzić w firmie tzw. telefony zaufania, przez które pracownicy nawet anonimowo mogliby zgłaszać zdarzenia potencjalnie wypadkowe.