Pracownik musi mieć miejsce do ogrzania się

Przy pracach wykonywanych na otwartej przestrzeni lub w nieogrzewanych pomieszczeniach należy zapewnić pracownikom w pobliżu miejsc ich pracy pomieszczenia umożliwiające schronienie się przed opadami atmosferycznymi, ogrzanie się i zmianę odzieży. Pomieszczenia takie powinny być zaopatrzone w urządzenia do podgrzewania posiłków.

 Pracownik musi mieć miejsce do ogrzania się

W pomieszczeniach do ogrzewania się pracowników powinna być zapewniona temperatura co najmniej 16°C, a na każdego pracownika najliczniejszej zmiany powinno przypadać co najmniej 0,1 m2 powierzchni, przy czym całkowita powierzchnia pomieszczenia nie może być mniejsza niż 8 m2.

Jeżeli ze względu na rodzaje prac wykonywanych na otwartej przestrzeni w okresie zimowym nie jest możliwe zapewnienie wspomnianych pomieszczeń, należy zapewnić pracownikom w pobliżu miejsca ich pracy odpowiednio urządzone źródła ciepła (np. tzw. koksowniki, grzejniki na propan-butan), przy zachowaniu wymagań ochrony przeciwpożarowej.
Podstawa prawna
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. nr 169, poz. 1650 z późn. zm.)

Oznakowanie miejsc niebezpiecznych w pracy

Zakład pracy prawie jak droga publiczna

W zakładzie pracy podobnie jak na drodze miejsca niebezpieczne (strefy niebezpieczne) powinny był właściwie oznakowane, a także w sposób widoczny oddzielone np. poprzez ogrodzenie. Miejsce wygrodzenia należy dodatkowo zaopatrzyć w napisy i znaki ostrzegawcze oraz oświetlenie rozmieszczone w sposób zapewniający możliwość odczytania tablic i znaków ostrzegawczych.

Ogólne zagadnienia dotyczące kwestii oznakowania miejsc niebezpiecznych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003 r. nr 169, poz. 1650 z późn. zm.). Przepisy rozporządzenia nie definiują jednak pojęcia "miejsca niebezpieczne". Posiłkując się legalną definicją "zagrożenia" - rozumianego jako stan środowiska pracy (występujący na określonym obszarze) mogący spowodować wypadek lub chorobę, można uznać, iż "miejsca niebezpieczne" stanowią wycinek obszaru zagrożenia (np. otwory, zagłębienia, progi, pochylnie, stopnie, połączenia ciągów komunikacyjnych).
Ryzyko kolizji
Miejsca w zakładzie pracy, do których pracownicy mają dostęp podczas pracy, a w których istnieje ryzyko kolizji z przeszkodami, upadku, potknięcia się, uderzenia lub spadania przedmiotów, powinny być oznakowane na przemian żółtymi i czarnymi lub czerwonymi i białymi skośnymi pasami o zbliżonych wymiarach narysowanymi pod kątem około 45°. Wymiary pasów powinny być odpowiednie do rozmiaru przeszkody lub niebezpiecznego miejsca.
Otwory i zagłębienia
Otwory i zagłębienia powinny być:

• trwale zabezpieczone przed możliwością wpadnięcia np. do otworu pozostawionego w stropie, włazu do studzienki kanalizacyjnej lub wypadnięcia np. z poziomu stropu kondygnacji nie obudowanej należycie ścianami zewnętrznymi;
• zamknięte odpowiednimi pokrywami. W przypadku braku takiej możliwości powinny być należycie ogrodzone balustradami, oznakowane i oświetlone.

Przejścia i przejazdy
Znajdujące się w strefie niebezpiecznej przejścia, przejazdy i stanowiska pracy powinny być zabezpieczone daszkami ochronnymi o szerokości co najmniej o 0,5 m większej z każdej strony niż szerokość przejścia lub przejazdu.
Wtargnięcie pieszych
Na drogach - w miejscach, w których możliwe jest niespodziewane wtargnięcie pieszych, w szczególności przed bramami, drzwiami i przejściami, należy ustawić barierki ochronne pojedynczo lub w zestawie (spełniające uprzednio omówione wymagania) lub zastosować inne skuteczne środki ochronne ( tablice ostrzegawcze, sygnalizacja świetlna).
Osoba odpowiedzialna za oznakowanie
Odpowiedzialnymi za oznakowanie miejsc niebezpiecznych są osoby kierujące pracownikami organizujące stanowiska pracy, zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.

Dla kogo dodatek wyrównawczy

Pracodawca ma między innymi obowiązek systematycznie analizować przyczyny chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami środowiska pracy oraz na podstawie wyników tych analiz stosować odpowiednie środki zapobiegawcze. Musi także prowadzić rejestr obejmujący przypadki stwierdzonych chorób zawodowych i podejrzeń o takie choroby.

Dla kogo dodatek wyrównawczy?

W razie stwierdzenia u danego pracownika objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej pracodawca musi, na podstawie orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas określony w tym orzeczeniu, przenieść tego pracownika do innej pracy, która nie będzie narażała go na działanie czynnika, który wywołał wspomniane objawy.

Ponadto na podstawie orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej pracodawca ma obowiązek przenieść do odpowiedniej pracy pracownika, który stał się niezdolny do wykonywania dotychczasowej pracy wskutek choroby zawodowej oraz nie został uznany za niezdolnego do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Jeżeli przeniesienie do innej lub odpowiedniej pracy spowoduje obniżenie wynagrodzenia tego pracownika, przysługuje mu dodatek wyrównawczy przez okres nieprzekraczający...

Sezon na operatora pługopiaskarki

Okres zimowy i związane z nim opady śniegu to dodatkowe obowiązki dla służb do których należy utrzymanie przejezdność dróg komunikacyjnych. To okres wytężonej pracy dla operatorów piaskarek, pługów i innych maszyn służących do utrzymania przejazdu dróg w odpowiednim stanie. Do zakresu obowiązków operatora pługopiaskarki należą przede wszystkim czynności związane z jej obsługą, a także związane z przygotowaniem maszyny do pracy, czynności kontrolne, usuwanie drobnych usterek. Bardzo ważne jest zachowanie przy wykonywaniu tych czynności wymogów bezpiecznej pracy.

Jak bezpiecznie obsługiwać pługopiaskarkę?

Operator pługopiaskarki powinien przestrzegać przede wszystkim następujących zasad i przepisów bhp:

• elementy ruchome i inne części pługopiaskarki, które w razie zetknięcia się z nimi stwarzają zagrożenie, powinny być osłonięte lub zaopatrzone w inne skuteczne urządzenia ochronne,
• pługopiaskarka może być stosowana wyłącznie do prac, do jakich została przeznaczona,
• zabronione jest wykonywanie napraw i czynności konserwacyjnych w czasie ruchu pługopiaskarki,
• zabronione jest przewożenie ludzi w (na) osprzęcie pługopiaskarki,
• przed rozpoczęciem pracy operator powinien sprawdzić pługopiaskarkę pod względem sprawności technicznej i bezpiecznego użytkowania,
• w przypadku stwierdzenia w czasie pracy uszkodzenia pługopiaskarki, operator musi ją niezwłocznie unieruchomić i wyłączyć,
• kabina pługopiaskarki, poręcze, stopnie powinny być utrzymana w czystości i porządku, operator powinien oczyścić zabrudzone szyby, lusterka i oświetlenie pługopiaskarki,
• zabronione jest wskakiwanie i zeskakiwanie z pługopiaskarki, zabronione jest wsiadanie lub wysiadanie z pługopiaskarki znajdującej się w ruchu,
• odśnieżanie należy rozpoczynać od osi jezdni,
• w przypadku pracy zespołu składającego się z dwóch pługów należy zachować bezpieczną odległość min 50 m, a przesunięcie pomiędzy lemieszami powinno być takie, aby nie pozostawał śnieg na jezdni,
• na odcinkach dróg w terenach zabudowanych z chodnikami dla pieszych prędkość odśnieżania należy zmniejszyć,
• niedopuszczalne jest zsypywanie śniegu na tory kolejowe i inne drogi w obrębie skrzyżowania,
• przed skrzyżowaniami z drogami i liniami kolejowymi śnieg powinien być usunięty na pobocze,
• przy przejeżdżaniu przez tory pług musi być wolny od śniegu, aby zapobiec nanoszeniu śniegu na nawierzchnię kolejową i międzytorze,
• niedopuszczalne jest prowadzenie prac niezgodnie z obowiązującym na danym pasie kierunkiem ruchu,
• talerz rozsypujący piaskarki musi być umieszczony na odpowiedniej wysokości, aby rozsypywany materiał nie powodował uszkodzeń karoserii pojazdów będących w ruchu.

Operator pługopiaskarki powinien przystąpić do pracy wypoczęty, w dobrej kondycji psychofizycznej, nie może znajdować się pod wpływem działania alkoholu lub innych substancji odurzających.

Uczestnik szkolenia przeszkadza? Są na niego sposoby!

Nawet jedna osoba może uniemożliwić przeprowadzenie szkolenia. Zaangażowanie do wykonania określonej aktywności ułatwi włączenie tego uczestnika do pracy w grupie. Warto jednak wiedzieć, że zachowanie uczestników szkolenia wynika nie tylko z ich cech osobowości, ale także z sytuacji problemowej, w jakiej się znaleźli. Instruktor nie powinien więc dopuszczać do powstawania sytuacji mogącej prowokować ich niepożądane zachowania.

Przeszkadzającemu uczestnikowi dobrze zlecić dodatkowe zadania

Z doświadczeń i badań wynika, że nie na wszystkich, nawet poprawnie zaprojektowanych, szkoleniach bhp automatycznie uzyskuje się dyscyplinę wszystkich uczestników. Zdarzają się jednostki o utrwalonej skłonności do zachowań niestosownych. Wtedy warto zaktywizować niezdyscyplinowaną osobą poprzez wyznaczenie jej określonych zadań.

Jednym ze sposobów jest wyznaczenie uczestnikowi, który zakłóca szkolenie, dodatkowego zadania sprawdzającego jego wiadomości i umiejętności z zakresu bhp w odniesieniu do jego stanowiska pracy. Owe zadanie dodatkowe może więc odnosić się do jego różnego rodzaju czynności i obowiązków służbowych, np.:

• czynności technologicznych - dotyczących metod działania, technologii wytwarzania, świadczenia usług, wykonywania operacji, opracowywania projektów,
• obowiązków organizacyjnych - dotyczących organizacji pracy na własnym stanowisku oraz organizacji pracy podległych pracowników,
• czynności oraz obowiązków kierowania i współpracy - dotyczących współpracy z drugim pracownikiem, kierowania zespołem i współpracy w ramach zespołu, z przełożonymi, kooperantami, a także z otoczeniem firmy;
• czynności oraz obowiązków kontroli i oceny jakości - dotyczących samokontroli wykonywanych prac lub świadczonych usług, kontrolowania pracy podległych pracowników, oceny jakości produktów i usług, obowiązków związanych z procedurami systemu zapewnienia jakości w firmie.

Niezdyscyplinowana osoba utrudniająca szkolenie dokonuje najpierw samooceny wiadomości i umiejętności z zakresu bhp na swoim stanowisku pracy, a następnie przedstawia owe zadanie na forum grupy (kolejno dyskusja, ocena zadania przez zespół). Ważne jest, aby uczestnik uzasadnił konieczność swoich zachowań uwzględniających zasady bhp.
Innym rozwiązaniem jest poproszenie uczestnika zakłócającego szkolenie, aby na forum grupy dokonał bilansu swoich kompetencji dotyczących bhp. W trakcie dyskusji w grupie należy zdiagnozować/ocenić obszary braku wiedzy i umiejętności uczestnika oraz wynikające konsekwencje dla osoby zakłócającej i grupy. Następnie należy wypracować w grupie szkoleniowej bardziej skuteczne metody i techniki szkolenia. Jest to sygnał dla prowadzącego szkolenie o konieczności zwrócenia uwagi na dynamikę zachowań w grupie postrzeganej przez pryzmat zachowań jednostek oraz efektu synergii.

Bez nudy na szkoleniu bhp

Metoda wymuszonego kontrastowania podobnie jak burza mózgów jest sposobem poszukiwania nowych pomysłów i rozwiązań. Jej zastosowanie jest niezbędne dla wspomagania kreatywnego myślenia i działania. Stosowanie jej w trakcie szkoleń bhp może zachęcić uczestników do poszukiwania nowych rozwiązań w zakresie bhp, a także aktywnego udziału w samym szkoleniu.

Bez nudy na szkoleniu bhp

Rdzeń strategii wymuszonego kontrastowania stanowi:

• związek przyczynowo-skutkowy zachodzący między myśleniem, podejmowaniem decyzji i działaniem,
• zestawienie dowolnej liczby elementów i porównywanie ich parami w celu sformułowania na podstawie występujących różnic, nowych twórczych wniosków.

Sama procedura polega na naturalnym sposobie rozpoznawania i oceny, który wbudowany jest w system myślenia i rozumienia oraz poszukiwania pomysłów, którym posługujemy się w życiu codziennym.
Przykład:
Zestawienie ściany i pieniędzy przerodziło się w pomysł bankomatu, czyli możliwości podjęcia pieniędzy ze ściany, w której umieszczony jest aparat do ich w miarę bezpiecznego wypłacania.
Można odnieść wrażenie, że podejście jest podobne do taktyki myślenia przez analogię. Jest w tym wiele racji, ale nie do końca.
Główną zasadą i regułą kontrastowania jest stosowanie ostrych kontrastów przejawiających się w zaprzeczeniu, zaskoczeniu i zadziwieniu. Jest to szczególnie skuteczne w złożonych przypadkach i polega na podważaniu głęboko ugruntowanych w psychice przekonań, zwyczajów i zachowań będących reakcją na działania podejmowane przez inne osoby.
Wysoki poziom prawdopodobieństwa osiągnięcia sukcesu w twórczym rozwiązywaniu problemów z zastosowaniem metody zależy od przezwyciężenia trudności, jakie powstają przy rozwiązywaniu problemów.

Ile kosztuje hałas

Skutki występowania hałasu w środowisku pracy nie są obojętne dla sytuacji ekonomicznej zarówno samych pracodawców, jak i pracowników oraz całego społeczeństwa.

Dla pracownika koszty wykonywania pracy w hałasie są mniej wymierne finansowo, lecz nie mniej dokuczliwe. W razie schorzenia przynajmniej część kosztów leczenia poniesie sam pracownik. Utrata słuchu w znacznym stopniu może utrudnić lub wręcz uniemożliwić pełnienie ról społecznych i zawodowych, a tym samym ograniczyć możliwości zarobkowania.
Natomiast całe społeczeństwo ponosi ubezpieczone koszty leczenia i koszty wypłacanych zasiłków chorobowych oraz rent.
Z kolei mniejsze zyski pracodawcy przekładają się na mniejsze wpływy do budżetu państwa.

Ile kosztuje hałas?

W skali pojedynczego zakładu pracy hałas jest źródłem wielu obciążeń finansowych obniżających zysk pracodawcy. Ich źródłem są koszty:

• wypłacanych tzw. dodatków szkodliwych (za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia) - jeżeli przepisy płacowe, obowiązujące u danego pracodawcy, przewidują wypłacanie takich dodatków,
• zakupu środków ochrony indywidualnej,
• nadzoru nad środowiskiem pracy - częstszych pomiarów materialnych czynników środowiska pracy (hałasu),
• wynikające z ewentualnych stwierdzonych chorób zawodowych,
• wynikające z większej wypadkowości (urazowości) w pracy,
• większej absencji chorobowej (pozawypadkowej),
• wynikające z obniżonej jakości produkcji,
• spowodowane mniejszymi ilościowo efektami pracy,
• wyższej składki na ubezpieczenie wypadkowe.

W praktyce często największe rezerwy finansowe tkwią w możliwości ograniczenia strat wynikających z obniżonej jakości produkcji i mniejszych ilościowo efektów pracy.
Badania naukowe wykazały, że osoby pracujące w hałasie...