Remont, czy konserwacja

Remontowe prace budowlane często należą do prac szczególnie niebezpiecznych, podobnie jak na przykład towarzyszące im zazwyczaj roboty spawalnicze i prace z zastosowaniem substancji niebezpiecznych, takich jak lakiery, rozpuszczalniki, rozcieńczalniki czy środki myjące oraz odtłuszczające.

To samo dotyczy wszelkich prac związanych z przebudową obiektów budowlanych. Wszystko to zaostrza wymogi bhp wobec pracodawców i pracowników remontujących obiekty budowlane.

Remont, czy konserwacja?

Remontowymi pracami budowlanymi są roboty polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym. Remontem jest zatem wykonywanie robót budowlanych niestanowiących bieżącej konserwacji (nawet z zastosowaniem wyrobów budowlanych, innych niż użyte w stanie pierwotnym) w:

• budynku z jego instalacjami i urządzeniami technicznymi (obiekcie budowlanym, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz ma fundamenty i dach),

• budowli - każdym obiekcie budowlanym niebędącym budynkiem lub obiektem małej architektury, takim jak lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, tunele, przepusty techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące, trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne, ochronne i hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, części budowlane urządzeń technicznych - kotłów, pieców przemysłowych i innych urządzeń - oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową,

• obiektach małej architektury, do których należą niewielkie obiekty kultu religijnego (np. kapliczki, krzyże przydrożne, figury), posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, a także obiekty użytkowe, służące codziennej rekreacji oraz utrzymaniu porządku (np. piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki).

Do prac remontowych należą zatem wymiana, przebudowa lub technologiczne ulepszanie elementów konstrukcyjnych - w odróżnieniu od prac konserwatorskich, niewnikających w konstrukcję obiektu, ale na przykład poprawiających jego estetykę lub zabezpieczających jego elementy.
Prace konserwacyjne w działającym zakładzie pracy nie zaliczają się do prac szczególnie niebezpiecznych i nie wymagają wielu przewidzianych w takim przypadku czynności. Na przykład wymiana pokrycia dachu istniejącego budynku zalicza się do prac remontowych. Natomiast malowanie farbą antykorozyjną blachy stanowiącej pokrycie dachu, mające na celu zabezpieczenie go przed zniszczeniem, należy do prac konserwacyjnych.
Do prac szczególnie niebezpiecznych należą m.in. prace:

• remontowe,
• budowlane,
• rozbiórkowe,
• montażowe,

prowadzone bez wstrzymania ruchu zakładu pracy lub jego części w miejscach przebywania pracowników zatrudnionych przy innych pracach bądź działania maszyn i innych urządzeń technicznych.

Rola służby bhp w procesie konsultacji bhp

Służba bhp w firmie jest organem doradczym i kontrolnym, który wspiera pracodawcę w jego działaniach z zakresu bhp.

Jednak służba bhp nie przejmuje za pracodawcę odpowiedzialności za stan bezpieczeństwa i higieny pracy. Oznacza to, że mimo powołania służby bhp pracodawca nadal jest odpowiedzialny za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w firmie, a odpowiedzialność ta ma charakter samodzielny.

Rola służby bhp w procesie konsultacji bhp

Do prowadzenia konsultacji w zakresie działań związanych z bezpieczeństwem i higieną zobowiązany jest sam pracodawca. Służba bhp również i w tym przypadku pełni swoje statutowe funkcje, czyli związane z doradztwem i kontrolą stanu bhp w zakładzie pracy. Jednak jej pozycja w procesie konsultacji pracodawcy z pracownikami lub ich przedstawicielami ulega modyfikacjom w związku z tematem konsultacji lub faktem, w ramach jakiego ciała się one odbywają - na przykład w ramach komisji bhp.

Gdy konsultacje są prowadzone bezpośrednio z pracownikami lub ich przedstawicielami, służba bhp, będąc zobowiązana do merytorycznego wsparcia konsultacji, nierzadko staje się pomostem porozumienia między pracodawcą a pracownikami.
Służba bhp mając zaplecze w postaci wiedzy dotyczącej stanu bezpieczeństwa i higieny pracy w firmie, będąc często jedynym źródłem informacji z tego zakresu, powinna czynnie angażować się w proces konsultacji, starając się doprowadzić do porozumienia między pracownikami a pracodawcą.
Natomiast w sytuacji, gdy konsultacje w zakresie działań związanych z bezpieczeństwem i higieną odbywają się w ramach komisji bhp, służba bhp odgrywa tu kapitalną rolę.
Udział pracowników służby bhp w takich konsultacjach jest niezmiernie istotny, ponieważ są to osoby, które posiadają największą wiedzę co do faktycznego stanu bezpieczeństwa i higieny pracy w firmie oraz obowiązków nałożonych w tym zakresie na pracodawcę. W rzeczowy sposób wspierają oni zatem przedmiotowe konsultacje swoją wiedzą i znajomością zagadnień.
W przypadku gdy przedmiotem konsultacji jest służba bhp, czyli jej tworzenie lub powierzanie wykonywania zadań tej służby innym osobom, wówczas pozycja negocjacyjna służby jest raczej słaba. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, kiedy pracownikowi, który ma zostać członkiem służby bhp w danym zakładzie pracy, zarzuca się brak kompetencji, a on jest innego zdania.

Wpływ wysokiej temperatury otoczenia na człowieka

Odpowiedzią organizmu na wzrost temperatury otoczenia jest przede wszystkim rozszerzenie naczyń krwionośnych skóry i wzrost skórnego przepływu krwi. Następnie uruchomiony zostaje drugi mechanizm obronny, tj. wzmożone wydzielanie potu. Oba te mechanizmy pozwalają na utrzymanie homeostazy termicznej ustroju.

Działanie tych mechanizmów powoduje jednak wiele wtórnych zmian o charakterze czynnościowym (odwracalnym), takich jak:

• zmiany w rozmieszczeniu krwi,
• przyspieszenie czynności serca,
• odwodnienie,
• utrata soli z organizmu.

Jeżeli przekroczone zostaną możliwości termoregulacyjne organizmu, wówczas wzrasta temperatura ciała, co szczególnie wyraźnie wpływa na czynność ośrodkowego układu nerwowego.

Wpływ wysokiej temperatury otoczenia na człowieka

U człowieka nieprzystosowanego, wpływ gorąca przejawia się złym samopoczuciem, zmniejszeniem wydolności fizycznej i psychicznej. Zwiększa się częstość tętna i oddechów, spada ciśnienie krwi, człowiek staje się skłonny do omdleń. Mogą pojawiać się bóle skurczowe ze strony przewodu pokarmowego. U ludzi narażonych przez dłuższy czas na działanie wysokiej temperatury występuje ogólna bierność, trudność w koncentracji uwagi, czasem upośledzenie zdolności do wykonywania czynności wymagających zręczności i precyzji.

Obniżenie wydolności fizycznej człowieka może być na tyle duże, że nawet lekka praca stanowi znaczne obciążenie fizyczne czy psychiczne. Obniża się zwłaszcza zdolność do wykonywania krótkotrwałych wysiłków fizycznych, o których decyduje czynność układu nerwowego i samych mięśni. Przyczyną obniżenia ogólnej wydolności fizycznej w środowisku o podwyższonej temperaturze jest ograniczona możliwość adaptacji organizmu do wysiłków, szczególnie w zakresie układu krążenia, z powodu gorszego zaopatrzenia krwi w tlen.
W związku z tym człowiek w gorącym środowisku staje się spowolniały, stara się ograniczyć wysiłki fizyczne, najchętniej przyjmuje pozycję siedzącą czy nawet leżącą.
Wzrost tętna, maksymalny poziom produkcji potu oraz wzrost temperatury wewnętrznej ciała są czułymi wskaźnikami obciążenia cieplnego organizmu i wyznaczają granice tolerancji niekorzystnego wpływu na organizm człowieka gorącego środowiska i pracy wykonywanej w takich warunkach.

Ocena ryzyka zawodowego

Liczba wypadków przy pracy jest proporcjonalna do liczby zaistniałych zdarzeń potencjalnie wypadkowych... Natomiast straty nimi powodowane mogą znacznie przekraczać te z tytułu wypadków przy pracy!

Przypomnijmy w tym miejscu sobie, że zdarzenie potencjalnie wypadkowe to zdarzenie, które nie spowodowało urazu, strat lub szkód tylko dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. Jest to jedna z wielu wersji definicji oddających istotę zdarzeń potencjalnie wypadkowych. W oficjalnych dokumentach Międzynarodowej Organizacji Pracy (Wytyczne dotyczące systemów zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy, ILO-OSH 2001) definicja ta brzmi następująco: "Zdarzenie potencjalnie wypadkowe - niebezpieczne zdarzenie, związane z wykonywaną pracą, podczas którego nie dochodzi do urazów lub pogorszenia stanu zdrowia".
A zatem, czy w ocenie ryzyka zawodowego powinno się uwzględniać zdarzenia potencjalnie wypadkowe?

Ocena ryzyka zawodowego a zdarzenia potencjalnie wypadkowe

Pracodawcy, oceniając ryzyko zawodowe w swoich firmach, potrzebują informacji o występujących zagrożeniach i wadze każdego z nich.

Każde zagrożenie może stanowić, w określonych, sprzyjających okolicznościach, bezpośrednią przyczynę wypadku:

• śmiertelnego,
• ciężkiego,
• powodującego czasową niezdolność do pracy lub chorobę zawodową,

a co za tym idzie - wpływa ono na wielkość ryzyka zawodowego będącego funkcją strat i prawdopodobieństwa.
Nieuwzględnianie w ocenie ryzyka zawodowego zaistniałych w zakładzie pracy zdarzeń potencjalnie wypadkowych może skutkować taką jego dokumentacją, w której na przykład ryzyko zawodowe związane z zagrożeniem uderzenia spadającym przedmiotem podczas sprzątania szaf z dokumentacją jest podobne do ryzyka tego samego zagrożenia u robotnika wykonującego prace transportowe z użyciem suwnicy!
Pamiętaj, że w interesie pracodawcy jest rejestrowanie i dokumentowanie wszystkich zdarzeń potencjalnie wypadkowych oraz wywołujących je zagrożeń.
Reasumując, proces oceny ryzyka zawodowego wymaga od pracodawcy niezbędnej wiedzy dotyczącej występujących lub mogących wystąpić zagrożeń w firmie. Wiedza ta powinna wynikać z udokumentowanych informacji dotyczących tego, co się dzieje w zakresie bhp obecnie i co zdarzyło się w przeszłości w firmie. Jednym ze źródeł takich informacji powinna być analiza wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz właśnie zdarzeń potencjalnie wypadkowych.

Łamanie przepisów i zasad bhp powodem bankructwa pracodawców

To właśnie Wy ponosicie przed swoimi pracodawcami odpowiedzialność za niewykonywanie obowiązków wynikających z pracy w służbie bhp, a Państwa pracodawcy ponoszą odpowiedzialność prawną za nieprzestrzeganie przepisów oraz zasad bhp. Praktyka zna przypadki, w których kary wynikające z tej odpowiedzialności doprowadzały firmy do bankructwa! Dlatego zapraszam Państwa zapoznania się z poniższymi informacjami, aby jak najskuteczniej wywiązywać się ze swoich obowiązków - w taki sposób, który zapewni spokojny sen nie tylko Państwu, ale przede wszystkim także Państwa pracodawcom!

Łamanie przepisów i zasad bhp powodem bankructwa pracodawców

Za naruszenie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy osoby odpowiedzialne za popełnienie wykroczenia (pracodawca lub osoby kierujące pracownikami) mogą zostać ukarane przez inspektora pracy karą grzywny w postaci mandatu karnego bądź karą grzywny przez sąd rejonowy na wniosek inspektora pracy.
Górna granica wysokości grzywny, jaką może nałożyć sąd za naruszenie przepisów i zasad bhp, to kwota 30.000 zł. Natomiast jej dolna granica wynosi 1.000 zł (art. 283 § 1 kp).
Inspektor pracy może ukarać osobę odpowiedzialną za popełnienie wykroczenia przez nałożenie mandatu karnego. Wysokość tak nakładanej grzywny wynosi od 1.000 do 2.000 zł (art. 96 § 1a Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia).
Jednocześnie jeżeli osoba ukarana co najmniej 2-krotnie za wykroczenie przeciwko prawom pracownika naruszy prawo w ciągu 2 lat od ostatniego ukarania, inspektor pracy będzie mógł nałożyć na nią grzywnę w postaci mandatu w wysokości do 5.000 zł (art. 96 § 1b Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia).

Kultura bezpieczeństwa w firmie od strony organizacyjnej

Jak dobrze przeprowadzić szkolenie bhp, by dotrzeć do słuchaczy, nawet tych najmniej wykształconych? Przecież sama znajomość przepisów bhp nie wystarczy!
Jak ich zaciekawić? Jak uwzględnić rodzaj wykonywanej pracy? Które z przepisów BHP ich dotyczą?

W celu zarówno kształtowania kultury bezpieczeństwa, jak i jej poprawy bądź utrzymania na bardzo wysokim poziomie trzeba nie tylko koncentrować się na zachowaniach pracowników, ale także na ich indywidualnych cechach psychofizycznych oraz na fizycznym środowisku pracy.

Kultura bezpieczeństwa w firmie od strony organizacyjnej

Jeśli spojrzeć na problem kultury bezpieczeństwa od strony organizacyjnej, wówczas niezbędne do kształtowania i utrzymywania wysokiej kultury bezpieczeństwa w organizacji są:

• zaangażowanie kierownictwa poprzez wyrażanie osobistego zainteresowania i troski o bezpieczeństwo pracowników. Uwzględnianie spraw bhp przy planowaniu oraz wdrażaniu zmian organizacyjnych, technicznych i personalnych;
• otwarta i szczera komunikacja poprzez rzetelne i systematyczne informowanie wszystkich pracowników o zagrożeniach, środkach ochrony i o wszystkich niepożądanych sytuacjach występujących w miejscu pracy;
• partycypacja pracowników poprzez wykorzystanie wiedzy, możliwości i doświadczenia pracowników. Zachęcanie wszystkich pracowników do przedstawiania własnych opinii i sugestii dotyczących bhp, angażowanie pracowników w opracowywanie wewnętrznych standardów i dokumentów z zakresu bezpieczeństwa;
• edukacja w zakresie bhp poprzez szkolenia dostosowane do specyfiki pracy oraz aktualnych potrzeb pracowników;
• analiza wypadków (wszystkich zdarzeń wypadkowych i potencjalnie wypadkowych), identyfikacja przyczyn oraz podejmowanie działań zapobiegawczych;
• motywowanie oraz wzmacnianie bezpiecznych zachowań poprzez wyrażanie aprobaty i uznania pracownikom, którzy postępują bezpiecznie oraz angażują się w działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa w miejscu pracy. Promowanie zachowań bezpiecznych również poza pracą.

Badania wykazały, że pracownicy często wiedzą o zaleceniach polityki bezpieczeństwa stosowanych przez pracodawcę, ale ignorują je, ponieważ są zbyt trudne do codziennego stosowania.
Żeby uzyskać wymierne efekty poprawy stanu bezpieczeństwa pracy trzeba podejmować systematyczne działania na rzecz poprawy kultury bezpieczeństwa pracy. Efektami takich działań będą wtedy:

• eliminowanie i/lub ograniczanie zagrożeń zawodowych,
• zmniejszanie liczby wypadków i zachorowań związanych z warunkami pracy.

Jak dobrze rozpocząć szkolenie bhp?

Początek szkolenia ma istotne znaczenie i może wpłynąć na cały jego przebieg. Na odbiór szkolenia składa się nie tylko pierwsze wrażenie, które zrobi szkoleniowiec lecz również treści i forma, które zostaną wprowadzone na początku.

Już na początku szkolenia dochodzi do weryfikacji oczekiwań uczestnika wobec szkolenia i prowadzącego. Jeżeli osoba prowadząca zrobi korzystne pierwsze wrażenie i nawiąże dobry kontakt z uczestnikami, nabiorą do niego zaufania, chętniej będą współpracować i aktywnie brać udział w szkoleniach.
Na przebieg szkolenia wpłynie zarówno nasze przygotowanie merytoryczne, jak i narzędzi pracy. Jeżeli na samym początku szkolenia za dużo czasu poświęcimy np. podłączaniu rzutnika lub dopiero podczas szkolenia zaczniemy uczyć się jego obsługi, uczestnicy mogą ocenić nasze postępowanie jako nieprofesjonalne, a to może wpłynąć niekorzystnie na ich nastawienie. Dlatego warto przyjść 30 minut przed szkoleniem i zapoznać się z pomieszczeniem, odpowiednio ustawić stoły, rozłożyć materiały, ewentualnie kartki do napisania imion i zapoznać się z obsługą komputera lub rzutnika oraz sprawdzić działanie prezentacji.
W łatwo dostępnym dla nas miejscu warto położyć konspekt szkolenia, który wspomoże nas w pilnowaniu czasu i kolejności przekazywanych treści, a uczestnikom rozdać agendy. Agenda powinna zostać wysłana przed szkoleniem oraz zostać rozdana podczas szkolenia. Powinna zawierać informacje o miejscu szkolenia, celach, przebiegu i treści szkolenia oraz przerwach. Agenda ułatwi uczestnikom koncentrację - będą wiedzieli, ile czasu potrwają poszczególne części, kiedy zaplanowane są przerwy, jakie treści są przed nimi.
W pierwszej części szkolenia korzystne jest zadbanie o dobrą atmosferę i pozytywne nastawienie uczestników szkolenia. Pamiętajmy o tym, że nie wszyscy uczestnicy biorą udział w szkoleniu dobrowolnie, lecz zostali na nie wysłani np. przez przełożonego i myślą tylko o tym, że po powrocie do pracy będzie na nich czekała dużo ilość zadań do nadrobienia. Wpływ na nastawienie i oczekiwania uczestników mają też doświadczenia z wcześniejszych szkoleń, w których brali udział. Świetnie, również w grupach, które się znają, sprawdzają się ćwiczenia zapoznawcze.

Gry zapoznawcze

Gry umożliwią poznanie się grupy i przełamanie pierwszych lodów. Pozytywnie wpływają na przebieg szkolenia, powodują dobre nastawienie do jego treści i osoby prowadzącej oraz motywują do aktywnego uczestnictwa. Szkoleniowiec może przedstawić się przed grą lub wziąć w niej udział.

Język i humor

Każda osoba prowadząca szkolenia powinna zwrócić uwagę na język, zarówno werbalny, jak i niewerbalny. Pamiętajmy o tym, aby mówić powoli i wyraźnie. Unikamy używania skomplikowanych zwrotów i wielu pojęć, jeśli nie jest to niezbędne - znudzą i zmęczą one uczestników. Zwróćmy uwagę również na nasze nawyki werbalne, które ujawniają się np. w sytuacjach stresowych, takie jak częste powtarzanie "tak", "właśnie", "dokładnie", "yyy" - może to irytować uczestników. Niemniej istotne jest zachowanie niewerbalne - nasza mimika i gesty. Muszą one współgrać z tym, co mówimy.

Multimedialna prezentacja szkoleniowa, czyli efektywny sposób na atrakcyjne szkolenie bhp

Najkorzystniejsze podczas prowadzenia szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy jest podtrzymywanie uwagi pracowników na optymalnym poziomie. Można to osiągnąć, stosując techniczne środki dydaktyczne, zwłaszcza z wykorzystaniem multimediów. Dają one możliwość częstej zmiany bodźców (słuchowych, wzrokowych i dotykowych), ich rodzajów, konfiguracji oraz natężenia.

Pamiętaj, że przygotowując multimedialną prezentację szkoleniową, nie należy nadmiernie korzystać z różnorodnych możliwości kroju i barwy czcionek oraz tła, gdyż zakłóca to percepcję całości prezentacji. Oto najważniejsze cechy dobrej multimedialnej prezentacji szkoleniowej:

• jej przekaz jest ograniczony do niezbędnych informacji,
• elementy poszczególnych informacji zaakcentowane są rozsądnym zróżnicowaniem ich wielkości, formy i barwy,
• składa się z wyodrębnionych części, bloków monotematycznych i modułów,
• ma określoną strukturę, która pozwala na bezproblemowe zapamiętanie przekazu,
• ma zachowane proporcje między nowymi a powtarzanymi informacjami,
• na 1 slajdzie lub planszy znajduje się maksymalnie 7 prostych, niezależnych informacji,
• zawiera uogólnienia i syntezę wywodów,
• struktura jej tekstu uwzględnia poziom intelektualny odbiorców.

Zagrożenia chorobowe występujące podczas świadczenia usług kosmetycznych

Wymagania przepisów bezpieczeństwa pracy a jeszcze wyraźniej przepisów higieniczno - sanitarnych nakładają na kosmetyczkę cały szereg obowiązków. Kosmetyczka odpowiada nie tylko za bezpieczeństwo swoje, ale w równej mierze za bezpieczeństwo osób, które usługę zlecają.

Źle zorganizowane stanowisko pracy, nieznajomość instrukcji używanych aparatów, narzędzi czy środków do pielęgnacji ciała oraz środków dezynfekujących może powodować zagrożenia wypadkowe i chorobowe.
Pamiętać należy, że profesjonalna usługa to nie tylko miła atmosfera w gabinecie ale również dbałość o szczegóły dotyczące warunków higieniczno - sanitarnych przekładające się na bezpieczeństwo kosmetyczki i klientek/klientów.

Zagrożenia chorobowe występujące podczas świadczenia usług kosmetycznych

Podstawą do omówienia tematu jest ocena ryzyka zawodowego dla czynności wykonywanych na stanowisku pracy kosmetyczki. Istotnym jest pokazanie możliwych - maksymalnych skutków poszczególnych zagrożeń i ryzyka występującego bez stosowania zabezpieczeń i ograniczenia jego wartości przy stosowaniu środków profilaktycznych.

Zagrożenia chorobowe na stanowisku kosmetyczki to:

• choroby układu szkieletowo-mięśniowego spowodowane pracą w pozycji stojącej - pochylonej
• choroby skóry, których przyczyną może być bezpośredni kontakt ze skórą osoby chorej, takie jak, np.:
  • świerzb,
  • opryszczka - zapalenie błon śluzowych jamy ustnej i skóry
  • grzybica paznokci, skóry rąk
• kontakt z substancjami alergizującymi takimi jak niektóre preparaty do odkażania narzędzi, sprzętów - alergie skórne, astma,
• zapalenie wątroby (żółtaczka) typu B i C, której przyczyną może być bezpośredni lub poprzez narzędzia kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi osoby chorej
• upośledzenia odporności - HIV, którego przyczyną może być bezpośredni lub poprzez narzędzia kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi osoby chorej,
• gruźlica płuc, której przyczyną może być kontakt drogą powietrzno kropelkową z osobą chorą,
• skutki psychiczne czy fizyczne agresywnego zachowania się klientek/klientów (nerwowych, będących pod wpływem alkoholu czy środków odurzających).